''– Czy zjadłaby pani rybę fugu w restauracji wschodniej?
– Jeszcze nie zgłupiałam! Nie lubię ryb ani japońszczyzny i chińszczyzny. I nie zjadłabym niczego w takiej restauracji.
– Próbuję ustalić pani skłonność do ryzyka...
– Ogólnie mam skłonność do ryzyka. Na przykład pożyczam pieniądze różnym ludziom. I głupio na tym wychodzę. Ale nie każdy rodzaj ryzyka akceptuję. Nie będę skakała na bangy. Nie w tym wieku. Kiedy miałam 10 lat, skoczyłam w stodole – z belki do sąsieka. Lądowanie mi się nie spodobało. No i tak zostało. Nie skaczę, ale podejmuję ryzyko finansowe.''

Rozmowa z JOANNĄ CHMIELEWSKĄ, Nr 73. Dodatek do „Pulsu Biznesu”, przedruk Angora nr 27.

całość można przeczytać tu: LINK /odpłatnie/

Na okładce najnowszej powieści Joanny Chmielewskiej „Byczki w pomidorach” pojawia się grafika niebudząca raczej zachwytu: komputerowo powielane motywy nie zostały poddane obróbce, widać ślady łączeń, widać też brak dobrego pomysłu na okładkową ilustrację – może poza mocną czerwienią, która ma przyciągać wzrok na księgarskich ladach, a i zapewne nawiązywać do tomu „Wszystko czerwone”. I o ile zwykle nie powinno się oceniać książki po okładce, o tyle w przypadku „Byczków” graficzne rozwiązania znajdują swój odpowiednik w treści...